زندگی برای چیست؟برسی آن از نظر فلسفی

آیا زندگی فقط ، زیستن است ؟

یا زندگی فقط لذت های دنیاست؟

یا زندگی فقط درد و شادی ، غم و اندوه، آرزو و یا افسوس است؟

زندگی فقط زیستن و داشتن تمام غم و غصه ها و یا شادی و آرزوها نیست ،بلکه زندگی فقط تفسیر تمام اخلاقیات و رفتار ما انسان هاست ، ما انسان ها فقط برای لذت های زندگی، زنگی نمی کنیم بلکه برای هدف بزرگتر و میراثی که به جا می گذاریم زندگی می کنیم ، میراثی که از اول خلقت بشریت تا به امروز هم ادامه دارد ، آن میراث اثر خوب و جاودان در جامعه و در تاریخ است ، مانند خیلی از بزرگان که با یک کار کوچک ولی اثر بزرگی در تاریخ و علم گذاشتند ، ما انسان ها اگر اثر بد یا خوبی در زندگی خود بگذاریم در تاریخ و هم در تمام دوران آن اثر را دیگران می‌بینند و ما هم آن اثر را در دوران مختلف لمس می کنیم ، در اصل انسان موجودی است که برای آیندگان و نصل های دیگر خود تلاش می کند ، فارق از هر دین و آیینی ، در اصل ما انسان ها نه برای خود بلکه برای انسان های دیگر و اطرافیان خود زندگی می کنیم ، و با رفتار یا اخلاق خود انسان های دیگر را جذب یا دفع می کنیم، در اصل انسان های دیگر ما را براساس رفتار و یا نوع برخورد ما مقایسه می کنند، پس از نگاه فلسفی همیشه در جوامع هر کسی باید با خودش و رفتارش مقایسه شود، ولی متاسفانه ما انسان ها فقط دنبال آن هستمی که همدیگر را مقایسه کنیم و فقط رفتار طرف مقابل را ببینیم در حالی که رفتار خود را نمی بینیم ، و خود را نمی شناسیم، و آن جاست که ما اول باید خود وجودی خودمان را بشناسیم و سپس کائنات و خداوند را بشناسیم.

پس زندگی فقط گذر عمر نیست بلکه در اصل خود شناسی و خدا شناسی و هم چنین رفتار ها و الگوهای ماست که اصل زندگی و زیستن را می شود در آن متوجه شد، و به عبارت دیگر هر چقدر بتوانی مردم دار باشی بیشتر تاثیر گذار هستی، و هر چقدر بهتر باشی و بتوانی برای جامعه مفید باشی بیشترین اثر را می توانی بگذاری مانند خیلی از هنرمندان و افراد مشهور ، ولی اگر اثر مخرب هم بگذاری خیلی زود تاریخ فراموشت می کند یا درس عبرت آیندگان می شوی، پس ما انسان ها هر کاری که انجام می دهیم در اصل برای نصل های بعدی است ، که آن ها تصمیم بگیرند آیا از گذشته درس بگیرندو آن کارهای اشتباه را انجام ندهند، ویا نه ؟ این دیگر به آیندگان ربط دارد ، ولی زیستن یعنی ارثیه ی درست برای نسل های آینده.