دلتنگی

من همه عمر در پی فردا دویدم هرچه دویدم، نرسیدم، وعده فردایم دادند

چقدر استرس ها به جان خریدم چقدر این بازی زندگی را جدی گرفتم غرقش شدم نالیدم دویدم لحظه هایم را ارزان فروختم

زندگی همان یک روز است نه بیشتر روز را زندگی کن نگذار در تله دنیا گرفتار شوی معنی ناب زنگی را در یاب مثل کودکی باش خو زندگی باش

دل را رهایش کن از تن پرهایش خیلی وقت است گشوده نشده است بگذار بال بالی بزند پر زند برود بر در دوست اوازی سر دهد

غزلی بخواند از سر عشق

من سرشار از سکوتم لب هایم غرق در نگاه

پاهایم مانده در خاک دستهایم در تمنای خدا

صبح است وقت بیداری یار می خوانمش با تمام اسرار

دل تنگی من از چه روست ای یار

دل تنگ را رهایش میکنم تا شوم ا

ز غم رها