بودن

با هم میسازیم
هر جای خراب این خانه را
و می سازیم با نداشته هاش و افسوس هاش
خوشیم به بودنمان
نه آن چه می سازیم
و آن چه نمی سازیم
آن چه داریم
و آن چه نداریم
آن چه کاش میبود و می شد
و آن چه بود و شد
آن چه می کنیم و می شود
و آن چه می کنیم و نمی شود...

بودن هم چون آسمانی است
که در ابر و آفتاب
شب و روز
سرد و گرم زمان
همیشه آن جاست
خراش نایافتنی
استوار
و آرام

و خوشیم به بودن مان...
به خوشی هاش
و ناخوشی هاش...