بعدها مثلا پونصد هزار سال دیگه وقتی یه گونه دیگه دنیا رو گرفته و آدما منقرض شدن توی کتابای تاریخ یا زیست شناسی شون می نویسن آدما موجودات باهوشی بودن. وقتی به دنیا می اومدن از گوزیدن هم ناتوان بودن! انقدر ظریف و شکننده بودن که بیشترشون پر از زخم ها و عقده ها و و هادت های ذهنی رفتاری نا سالمی بودن که تا آخر عمر با خیلیاشون میموند. ترس توشون خیلی قدرتمند بود و همین ترسا هم عامل رشدشون بود و هم عامل جنگ و خونریزی و انواع و اقسام خودخواهی هاشون. موجودات جالبی بودن. باهوش، خلاق، ترسو و آسیب دیده...