ویرگول
ورودثبت نام
ali.heccam
ali.heccamیه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
ali.heccam
ali.heccam
خواندن ۲ دقیقه·۱ سال پیش

۱۵ خرداد 🍋‍🟩

امروز و احتمالا برای چند روز دیگر، امیررضا باعث شد تا صدای شهر را گوش کنم! خوشحالم که یک جفت بیشتر هندزفری ندارم!


تمبرِ سکوت را بر لَبش کوباند و اجازه داد تا هی غر بزنم و هی غر بزنم...


بهش گفتم: « تو مثل خودمی! از اونایی که تا جِر نخورن، وِلکُنِ قضیه نمیشن. بهت هم هیچی نمی‌گم. چون مثل خودم نصیحت°حالِت رو بهم میزنه. » از روی صندلی بلند شدم و نیم‌خیز، به سمت او که برروی پله‌های ورودیِ مغازه‌ام نشسته بود، چانه‌اش را دادم بالا و بعد از سکوتی که از آخرین کلمه‌ام تا آن لحظه، بینمان برقرار شده بود، دوستانه‌ترین واژه‌هایی را که می‌توانستم را انتخاب کردم و با یک لبخندِ واقعی، گفتم: هرکاری هم که کردی، تهش هرچی هم که شد، خیالت راحت باشه که من پشتتم! » پیشانی‌اش را بوسیدم و زدم به شانه‌اش و رفتم داخل. چند دقیقه بعد، آنجا که هی پشت سر هم موسیقی‌هایی تلخ‌تر از کُندُر پخش می‌کرد و نظر من می‌توانست نتیجه را تغییر بدهد، بهش گفتم: « ادامه بده! » و اتفاقا با متنِ ترانه، همراهی کردم:

« أ من بابت هیچی توضیح نخواه

هرچی میخوای ببرو چیزی نزار

این دره دیوونه روزی ده بار میره أ حال

عادیه براش زوره تنگی این نفسا _شایع. تنگی نفس »

قبل از اولین کلمه، به این فکر کردم که شاید همین همراهی‌ام با او، اثباتِ جمله‌ی قبل از بوسیدنِ پیشانی‌اش باشد!


تارهای عنکبوت را از سقف و شاخ و برگ گل‌ها تمیز کردم. برگ‌هایشان را یک دلِ سیر، آب‌پاشی کردم. سیرآب‌شان کردم. مغازه را جارو زدم. پلاستیک زباله را گره زدم و تا سطل زباله‌ی شهرداری همراهی کردم. پا برروی ترسم گذاشتم و به دوستم پیام دادم که نمی‌توانم فردا همراهی‌شان کنم. اتفاقا قرارم را با آن‌یکی دوستم که باید می‌دیدمش، هماهنگ کردم و سبک، آمدم و برروی چهارپایه‌، جلوی مغازه نشستم. از بیرون که به داخل مغازه که نگاه کردم، به جز یکی دوتا کم‌کاری که گردنِشان گرفتم، حسم چه خوب بود، راحت‌تر لبخند زدم.

نویسندگی خلاقنویسندگیداستانویرگول
۸
۲
ali.heccam
ali.heccam
یه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید