
نمیدانم چند ده سال بعد، کجای زندگیام و با کدامین احساسها دست و پنجه نرم میکنم ولی...
به شدت مشتاقم آنقدر عمیق جوانی و شادابیام را زیسته باشم که با تماشای شادی و تفریح جوانترها عمیقاً لبخند بزنم و با ذوق فریاد برآورم که: « من هم این شادی را زیستهام، تمام این خوشیها را، تمام این لبخندها و دوست داشتنها و به آغوش کشیدنها را من هم پیش از این تجربه کردهام. »
میخواهم پیریام را بعد از یک جوانیِ پربار و عزیز، به رسمیت بشناسم. باید همهچیز را تجربه کنم، باید تا میتوانم ببینم و بشنوم و سفر کنم و دوست بدارم و به آغوش بکشم و برقصم و آزاد باشم. باید حواسم باشد هیچ حسرتی برای روزهای پیریام کنار نگذارم که پیری مطلوبترین دوران زندگی است، اگر جوانیِ خوشایندی از سر گذرانده باشی.
#نرگس_صرافیان_طوفان