✓ حسادت ندارد بیبرگی؛ این را بوتهی گل سرخ یادم داد، هنگامی که سایهی سرو، آزادانه او را در آغوش کشیده بود و با تَنی لخت، فروتنانه لذت میبرد!
✓ احترامت را نگهمیدارم اما نه به این معنا که فردا، کارم بهت گیر باشد، نه، تنها به آن خاطر که برنامهی روزانهام را تمام و کمال انجام داده باشم!
✓ قشنگیش به اینه که درواقع فقط زندگی خودت رو بکنی، بدون هیچ کار خاصی و همین بودن تو، به صورتی کاملاً ناخواسته، باعث خوشحالی و رفاه بقیه بشه: یه چیزی مثل کاری که درختا میکنن ؛)
✓ برای ماندگاریاش کاری از دستم بر نیامد جز این که بیایم و با بغضی بیصدا، پیکر بیجانش را از سطل زباله بیرون بکشم و در خاکِ گُلی دیگر... اینگونه، تا خاک بود، او نیز بود!