+ شوهرش بیمارستان بستریِ. شنیدم حالش خیلی بده. دکترها اَزش قطع امید کردن!
+ انگاری یه اتفاقی براش افتاده که کارش به اینجا کشیده!
_ هه! غیب گفتیا دکتر! حتما چیزیش شده که اینجاست دیگه!
+ نه بابا، منظورم اینه که کسی بلایی سرش آورده. خود به خود اینجوری نشده!
_ تو چیزی میدونی که ما نمیدونیم؟
_ آره دیگه. لابد میدونه! بهرحال خانوم کلانتره بخشِ دیگه!
+ خودتو دست بنداز. اصلا به من چه!
_ خوبه خوبه! حالا مثل بچهها به سر و کلهی هم نزنین! بگو ببینم چیشده؟!
+ دخترخالم تو همون بخشیِ که شوهرش بستریِ. اینکه از کجا فهمیدم این خانوم، همسره اونه، چیزیه که میخوام براتون تعریف کنم.
_ خب. داستان از چه قراره؟
+ قضیهاش مفصله. باید سر فرصت بشینیم باهم راجبش حرف بزنیم. بعدشم میدونی که، اینها اطلاعات خصوصی بیماره، اگه کسی بفهمه جایی درز کرده شاید دردسر بشه. نظرتون چیه امشب همگی شام مهمون من. خواهرم با دوستاش رفتن بیرون. تنهام. سوژه از این بهتر؟
_ من که...
_ من باید هماهنگ کنم با خونه.
+ حله. بعد از ساعت اداری منتظرتونم. من برم سرکشی از اتاق دویست و هفت. انگاری باز قرصهاش رو اشتباهی بردن.