« من میگم از تلویزیون بدم میاد، تو میگی پنجاه و هشت اینچِ؟ میگم از هرچی فیلمِ حالت تهوع میگیرم، اونوقت میگی بیا فیلم عروسیمون رو ببینیم؟ بابا من از هرچی فیلم و کوفت و زهرماره بدم میاد، به چه زبونی بگم و... » بعدش فقط گلدون رو برداشتم و کوبیدم به صفحهی تلویزیون. کاره اشتباهی کرده بودم به نظر شما؟ آخه من که از اول بهش گفته بودم... هی میگم بدم میاد، اون هی اصرار میکنه!
+ برداشته کتابِ مثبت اندیشی از فلان نویسنده رو برام میخره. چمیدونم، کتابِ راههای دوسداشتنِ کوفت و زهرمار و... عزیزم، تو همون چیزی رو بخر که خودم بهت میگم تا من به جای دستمال توالت ازشون استفاده نکنم!
+ اینها رو بیخیال! دقت کردین بعضی ترانهها بدجور با حال و هوای دلت جوره؟ نمیدونم برای شمام همینجوریه یا نه اما من که بعضی وقتا فکر میکنم بعضی از ترانهها رو فقط برای من خوندن...
_ حالا چیشد یهویی همچین چیزی رو برای صحبت انتخاب کردی؟
+ نمیدونم. شاید چون دیوونم. همیشه اَاااز از از این شاخه به اون شاخه میپرم.
_ من همچین حرفی نزدم!
+ ولی منظورت همین بود. بی..بیخیال من ناراحت نمیشم.
_ یه سوال. من توی پروندههات هیچ چیزی که مربوط به لکنت زبونت بشه ندیدم. همین الانم تقریبا خوب صحبت میکنی به جز یه سری وقتا. از پرستارها هم که پرسوجو کردم، اونام همینو میگن. این...
+ این فیلمِمه ها! میخوام اوضاعو داغون نشون بدم آره؟ جلب توجه و... اینجور حرفا؟ راحت باش. منظورت همینه؟
_ هوم... من هرچی میخوام فراموش کنم که برای جلب توجه این کارها رو نمیکنی، انگار واقعا خودت دوسداری اینجوری راجبت فکر بکنم. من فقط اومدم مثل دوتا آدم معمولی باهم صحبت کنیم. اینو از همون اولین صحبتهامون هم گفته بودم.
+ گفتم که، شاید واقعا دیوونم!
_ فرار تا کی؟
+ فرار؟ تو چی از من میدونی که اینجوری قضاوتم میکنی؟
_ من قضاوتت نکردم، فقط دارم میگم تا کی میتونی اینجوری ادامه بدی؟
+ تو هیچی نمیدونی. تتت..و و هیچی نمیدونی... هی..هیچی...
_ خانوم رسولی، برای امروز کافیه براشون. در اختیار خودتونه. متشکرم.
+ آهای! سیگارِ امروزم رو ندادی!