
یک ترانه، یک در است و یک ترانهی خوب، یک درِ پر از نور! افکارت را تبدیل به جسم، قابل لمس میکند؛ سنبادهای نرم میشود و گوشههای تیزش را میزند تا بتوانی راحت با دلِ انگشتانت نوازشش کنی و از این لطافت، لذت ببری! یک ترانهی خوب، جعبهای از مدادهای رنگیست؛ رنگهایی که جان دارند؛ نفسشان از راه گوشها، به روحت برمیخورند و برگههای سفیدِ خیال را دانه دانه، سفرهی دلت میکنند و از تو با انواع و اقسام خوراکیهای جادویی پذیرایی میکنند! یک ترانهی خوب، جنسِ پاها را دارد که میتواند بعد از هشت ساعتِ کاری، دستت را بگیرد و ببرد جایی که قرار است بهت خوش بگذرد! یک ترانهی خوب، یک رفیق است: ناب° که میتواند جای آدمهایی که در زمانهای لازم نیستند را پر کند و آنقدر قدرتمندست که میتواند تا همیشه دست از همراهیات نَکِشد. یک ترانهی خوب، یک خوابِ راحت است؛ بیدغدغه از فردا...