
همهچیو فراموش کنی. یه فنجون قهوه سفارش بدیو بشینی تا حاضر بشه. در این حین به موسیقی ملایمه کافهچی دل بدی. از باد خنکه کولر لذت ببری و منتظر باشی؛ منتظره فراموش کردنه زمینیها و ملحق شدن به خیالاته شیرینی که پول لازم ندارن. نگاهت به دستای هنرمنده کافهچی باشه که با سلیقه لیوان رو به سمتت میاره و تو از خوشی تو پوسته خودت نَگُنجی. اگه طرف دوستت هم باشه که دیگه...