+ آره، داشتم میگفتم؛ حالم خوب نبود. اون اسماعیل بیشعور، پولم رو نیاورد. قرارمون این بود که بیست و هفتم، همهی پول رو تمام و کمال برداره بیاره. امروز هم سه شنبه بود. میشه همون بیست و...
_ آره، بیست و هفتمه.
+ خب دیگه. قرار بود چند روز قبل از برج هشت، پول رو بهم برسونه که منم پولِ پیشِ مستاجرم رو بدم. از صبح تا حالا، گوشیمو یکسره کرده بنده خدا!
_ کی؟
+ ایبابا عموحسین، تو هم که... دوساعته دارم باخودم صحبت میکنم؟
_ ببخشید دیگه علی جان، میبینی که. مشتریها بیرون صف بستن! بخاطره کرونا هم که نمیشه گذاشت بیان داخل. خدام که قربونش برم، دست از سرمون برنمیداره و برف، پشتِ برف...
+ باشه. من میرم. سرت خلوت شد میام... فعلاً...
_ عوه! چه دل-نازک هم هست. یه چند دقیقه اون گوشه بشین، میام سروقتت. قهوهات هم از دهن افتاد. ببین، انقد که حرف مفت میزنی...
_ شوخی کردم بابا. بده یخورده روش آب داغ بگیرم. بیا... همون چهارپایه رو برگردون، بشین روش.
_ آقا مهدی... آقا مهدی! آره با شمام. به حمید هم بگو قهوهاش حاضره... مرسی...
_ این مال شما. هفتاد-سی. بخور و باز بگو حسین قهوهی بد میده دستِ مشتری!
+ مال منم از همون میکس مغازهاس دیگه؟
_ آره جونم برو حالشو ببر آقا حمید. راستی اون سفارشِه ما چیشد حمیدجون؟ داشتیم مشتی؟ کی قرار بود دوتا شِل انرژیزا بیاری برای ما! این دفعه هم فراموشم شد وگرنه قهوهی داغون پاغون به خوردت میدادم تا حساب کار دستت بیاد!
+ نه بخدا عمو حسین، اینجوریا که فکر میکنی نیست. گیر و گور افتاده تو کارم. خبر نداری مگه؛ مادرم کرونا گرفته و خونه-نشین شده. میدونی که بدبخت به غیر از من کسی رو نداره. الانم اومدم همین رو بگیرم برم خونه باز... راستی گمونم این لاستیکِ قهوه-جوشم پاره شده. همش اَزش قهوه میزنه بیرون. داری کارم رو راه بندازی؟
_ آره. همون پشت سرت، کنار قفسهی قهوه-جوشها.
+ اینها؟
_ آره. راستی، راجب مادرت هم خداییش خبر نداشتم! کمکی، چیزی لازم داشتی تعارف نکنی ها!
+ ثابت شدهای حسین جون. این حسابه ما چقدر شد؟ آها، راستی اون خورده-حسابهای قبلیم رو هم یه جمع بزن، ببینم داستان از چه قراره!
_ حالا دیر نمیشه، برو بعداً باهم حساب کتاب میکنیم.
+ حسین جان، ده تومن کشیدم.
_ ای بابا آقا مهدی! خجالتزدهمون کردی. نکن این کارات رو!
+ چِشه مایی سلطان! با اجازه.
_ قهوه چطور بود مهدی جون؟ میکس جدید بود ها!
+ کارت درسته شما. ماشینم رو بد جایی پارک کردم. شرمنده من برم. میرسم خدمتت. جمعاً خدافظ!
_ چاکریم. علی تو قهوهات چطوره؟ راضی هستی؟ چیزی که کم و کسر نداری؟
+ دمت گرم، خوبه. به مشتریت برس.
_ اَی پدرسوخته... خوب، تو چی میگی این وسط؟ برو گمشو دیگه. حالا بعداً باهم حرف میزنیم. نترس، فرار هم کنی، آدرس خونتون رو دارم!
+ نه جونه حسین. همین الانشم حسابم سنگین شده. میترسم نتونم به این زودیها تصفیهاش کنم...
_ برو که میدم همین علی با لگد بندازتت بیرون. میبینیش که چه عصبانیه!
+ خیلی آقایی! من میام پیشت...
_ حمید بیا اینجا. یکی، دو ساعت دیگه خبرم رو بگیر کارت دارم. برو به اَمونه خدا!
_ چاکره آقا رضا! خانوم بچها چطورن! گلپسر از خدمت اومد؟
_ جانم! کاپوچینو؟ چشم، الان میرسم خدمتتون!
_ علی کجا؟
+ گوشیم زنگ خورد. برمیگردم. به مشتریت برس.