بعضی دردها جنسشون با باقیِ دردها فرق داره! درواقع اگه بخوایم درد رو تعریف کنیم و تفاوتش رو با باقیِ خودآزاریها بیان کنیم، این میشه که درد، لازمهی رشد هست و خودآزاریای که خودش رو تو لباسِ درد نشون میده، یعنی شونه خالی کردن از هرچی که میشه بهش رسید.
درختِ رسیدن، با میوههای خوشمزهاش، هر کدوم با طعمها و خاصیتی متفاوت، همیشه و در هر حالتی روی آسمونِ بالای سر همهی ما، سایه انداخته و صدای تعارف کردنش برای چِشیدنِ اون میوهها و یا حتی در کمترین حالت، نفس تازه کردن زیر سایهاش، همیشه تو هوای اطراف ما وجود داره.
میوهها، بها میخوان و اون میشه درد؛ مثالِ قابلِ لَمسش میشه پرداختِ پول برای خریدن اونها و کوتاهی به هر دلیلی و انتخابِ حسرت درعوضِ پرداختِ اون هزینه، میشه همون خودآزاریای که خودش رو درد معرفی میکنه!
این انتخابِ منِ و زندگی همش انتخابِ و من هرگز انتخاب درست رو امتحان نکردم تا زمانی که راهی به جز این مقابلم ندیدم! بعضیها زود و بعضی هم مثل من، لَجباز هستن و با عمر و جَوونیشون به راحتی قمار میکنن و دیر شیرفهم میشن.