خوب بود؛ امشب هم دوباره پنهون شدن زیر سایهی ترس، با استفاده از ابزارهای: رابطهی جنسی، دلخوری از رفیقهای صمیمی، ورزش افراطی و... به چشم خودم دیدم! اینکه چقدر این ترس، گندهاس؛ با تمام اینکه میای و خودت رو با خودت روبرو میکنی و جنبههای مختلف شخصیتت رو میریزی وسط، باز که پای عمل میرسه، باز همون ابزارهای فرارِ قدیمی... وای که بعضی از ما، چقدر از این ابزارها استفاده میکنیم تا یه جایی، قلبی به این نتیجه برسیم که بلاخره وقتشه...