میگفت: « تو اگه میاومدی توی همین یکی دو ساعتی که با هم بودیم، از حرف زدنهای من وَیس میگرفتی، الان، یه رمانِ آمادهی خوندن داشتی! » بعد جالب بود که خودش آخرین باری که کاغذ را سیاه کرده، به یاد ندارد: « قضیهی همون « کَل اگر طبیب بودی... » منم، ساده چند تا « هوم » تحویلش دادم و...