
میدونی..
بحث کم اوردن نیستا!
فقط بعضی وقتا دیگه دوسنداری از خواب پاشی
میخوای بقیه بجات زندگی کنن
-توم چشاتو ببندی و رویاهاتو تو خواب ببینی. بخودتم بقبولونی که زنده ای.

خیره بشی..
فراموش کنی..
بخوابی..

وقتی یچیزی رو پاک میکنی
تصمیم میگیری که نابودش کنی
_و دیگه هیچوقت نبینیش.
تصمیم میگیری پاکش کنی. _چون
باید جا خالی کنی.
_چون دیگه اونو نمیخای.
_چون دیگه ارزشی برات نداره.
همین اتفاق برای خیلی از ما افتاد.
چرا ؟؟
_دیگه کسی نمی خاستمون ؟
_جای زیادی گرفته بودیم ؟

اندر احوالاتِ احوالاتِ ما!

گم شدم تو خودم بی ادرس. بی مقصد. دقیقا برداشت مستقیم این شعر. نمیدونم جمله هامو کجا تموم کنم و بعدا از کجا شروع کنم. کلا بد وضعیه. بیخبر ازهمه چی. میزنم بیرون از خونه. و طبق یه ساعتی نامعلوم برمیگردم و گاهیم برنمیگردم. جمسممو میرسونم خونه و مغزمو بیرونِ دَر جا میزارم. ادرسی که ندارم! عقربه های ساعتو هروز یبار بهم میچسبونم. و تهش چیزی که ازش در میاد این سواله که کیَم و اینجا چیکار میکنم. و از نفس نفس زدنای جمله های تکراریم بفهمی، گم شدم تو خودم و سواد خوندن ادرسای گنگ این دورو برو ندارم.
..
پس تو هم مثه من دنبال ادرسی؟!
