اولی:
《مهشید... مهشید... تو رو خدا یخورده دیگه تحمل کن... مهشیددد... مه...》
آه... بازم یه تخت خواب دو نفره و منِ تنها. پوووه... کاش همش یه خواب بود! کاش توی خواب تموم می‌شد و... تموم می‌شد و چشمام رو که باز می‌کردم باز همه‌چی رنگی بود! آهههه... گرسنمه ولی اشتها ندارم. موهام ژولیده پولیده‌اس ولی مرتبشون نمی‌کنم. دلم برای حموم تنگ شده. یه دوش آب داغ و... بخار همه‌جا رو پر کنه؛ نتونی تصویر خودت رو داخل آیینه ببینی! آخ‌خ‌خ‌خ... دلم برای یه کاپ قهوه‌ی خونگی تنگ شده!
تا لنگ ظهرم که بخوابم، دیگه کسی نیست بیدارم کنه! کاش همه...
حالم ازین بی‌برنامگی بهم می‌خوره. باید پاشم یه آبی به دست و روم بزنم؛ اینجوری نمیشه. گوشی رو کجا گذاشتم؟ صبر کن... آها! دیشب روی جاکفشی جا موند. هفت تا تماس از دست رفته! حمید! حمید! حمید! بمیرم برات که انقدر به فکر داداشِتی! من که جز تو کسی رو ندارم مشتی؛ تویی که از فامیل‌های خونیم بهم نزدیکتری! از همون روزای اول آشناییمون که هوام رو داشتی و بعدشم گفتی مثل یه داداش پشتمی! مرسی که هستی! ولی الان دل و دماغ حرف زدن ندارم حمیدجان! راستش نمی‌خوام به تو هم دروغ بگم... دروغ بگم که حالم خوبه... دورغ بگم که به خودم میرسم... هعععع... ببخش که درِ خونم رو به روت بستم داداشی... دعا کن برام زودتر روبراه شم. خستم داداشی... خستم!
این دیگه چیه اینجا افتاده؟ قبض آب؟ وااای... نگو که الان آب قطعه! چقدر سخته زندگی خدا! کار، پول، خرجی خونه، نظافت، غذا... عههههه! این رو دیگه کجای دلم بذارم! دوهفته‌اس که نرفتم سر کار. لابد تا الان حکم اخراجیم رو هم رد کردن! چیکار کنم حالا؟ اگه یه زنگی به حمید بزنم حله ها! نه، ولش کن. اصلا برای چی بیدار شدم! برم کَپه‌ی مرگم رو بذارم سنگین‌ترم!
دومی:
_فرزاد!؟ چی بگم... بعد از اونروزِ لعنتی، هیچکی اَزش خبر نداره؛ حتی خودش!
+خب، دکتری، چیزی!
_دکتر؟ ههععع. خودش رو توی خونه زندونی کرده. ده، پونزده روزه که از اون تو نیومده بیرون... بعید نمیدونم تا حالا کاری دست خودش داده باشه!
+کس و کاری نداره که سراغش رو بگیرن؟ چمیدونم، به زور برن داخل خونه و ببینن داره چیکار میکنه!
_کس و کار؟ مگه کسی رو هم واسه خودش نگهداشته با این دیوونه بازیاش!
+یعنی انقدر درب و داغونه؟ چیکار میکنه مگه؟
_بیخیال... بعدا راجبش صحبت می‌کنیم. باید برم. خانومم منتظرمه، وقت دکتر داره...
+اوم. باشه. راستی حمید! اون پرونده‌ی آقای امیری رو باز به جریان انداختن. دیروز که نبودی رئیس گفت بهت بگم حتما.
_باشه. ممنونم. فعلا.
خدایا مگه این طفلی چه گناهی کرده که هنوز دو روز از ازدواجش نگذشته باید اینجوری سیاه‌پوش بشه؟ بسش نبود اینقدر سرکوفت و فشار خانواده؟ حالا باید اینم... مگه یه آدم چقدر ظرفیت داره! نگرانشم. نه گوشیش رو جواب میده، نه میاد سر کار، نه در خونه‌اش رو به روی کسی باز میکنه... اگه واقعا اتفاقی براش افتاده باشه چی؟ مشکلات خودم کم بود، حالا باید اینم بشه دردِ روی دردام!
مینا. خدایا دستم خالیه. خودتم خوب میدونی به هر دری زدم که به روز اولش برگرده! مینام رو برام نگهدار... آخه گناه ما چیه که نمی‌خوایم مثل بقیه زندگی کنیم! همین تنها شدنه بس نبود؛ حالا اینم باید بهش اضافه بشه؟ هستی؟ اگه هستی که خودت یه کاری بکن! نمیدونم چه کاری؛ فقط کمکم کن سر پا بمونم...
+آقا! فکر کنم گوشیتون داره زنگ می‌خوره!
_آها. جانم. چشم. مرسی!
الو! چطوری عزیزدلم! جان؟ آره، توی راهم. چیزی نمونده دیگه؛ فکر کنم یه رب بیست دقیقه دیگه... جان؟ آره، خیالت راحت! مگه نمی‌دونی آقایی جزء سرمایه‌دارای کله گنده‌ی شهره!؟ قربونت برم. چشم. تو هم همینطور عشقم. الان میرسم. فعلا.
پس‌انداز‌هام که ته کشیده. حقوق این ماهم هم که برای قصدهای وام بود. ولی ازونور دکترش گفته نباید ناامید بشم؛ این حال و اوضای روحیِ منِ که میتونه به اون امید بده. سخته! تنهایی خیلی سخته. کجایی تو فرزاد. لعنتی یخورده‌ام تو هوای من رو داشته باش آخه! آخه آسون نیست. باز اگه یه مریضیِ جسمی بود خوب بود؛ تکلیفم روشن بود ولی این افسردگی و گوشه‌گیری... خدایا من خودمم دارم دیوونه میشم! میترسم کم بیارم و خودم زودتر ازون بیفتم گوشه‌ی تیمارستان! آهههه...
_آقا چهارراه بعدی پیاده میشم، بیزحمت...
الو. میناجانم آماده‌ای عزیزم؟ من دو دقیقه‌ی دیگه دم درم. بددو!
_سلام خوبی. خسته نباشی.
+مرسی بانو. خوب به خودت رسیدیا! میترسم ازم بدزدنت انقد خوشگل شدی!
_دیوونه‌ی لوس.
+تو دیوونم کردی دیگه بانوجانم!
_خب، بریم؟
+بله! چرا که نه. هرچی بانو امر بفرمان!
_حمید!
+جوندلم!
_من... نمیشه بیخیال بشیم؟ خسته شدم بخدا. اصلا تو رو هم دارم خسته می‌کنم. بیا بیخیال من شو و برو پی زندگیت. تو هنوز جوونی، خوشتیپی. تا کی می‌خوای به پای من پیر بشی...
+عه! پس منم خوشتیپم؟ خوبه پس! یخورده امیدوار شدم به خودم. شنیدنه همچین حرفی اونم از دهنِ یه خانومِ زیبا، خودش یه لطفه بزرگه ها!
_عهههه...
+بدو بینم الکی ناز نکن واسه من! زود برگردیم که من شام خونگی می‌خوام ها! گفته باشم! یه آبگوشتِ چرب و چیلی!
تاکسی... آقا دربست. بپر بالا تا...
سومی:
_نمیدونم من چی کم داشتم که...
+میترا! نمی‌خوای بس کنی؟ سه ساله که از اون ماجرا می‌گذره. بابا چند وقت دیگه بچه‌اش به دنیا میاد! اونوقت تو هنوز...
_هععع. تو نمی‌فهمی چی میگم... هیچوقت نفهمیدی! اصلا همین حرفای تو بود که اون رو از من گرفت. اگه اونشب میذاشتی برم سراغش، اینجوری نمی‌شد!
+حالا خوب شد دیگه! خیلی بی چشم و رویی تو! من بودم که با اون آقا حسامِ جِنتلمن خوابیدم دیگه؟ اصلا اگه منم جای اون بودم...
_برو گم شو آشغال...
+ببین من میرم. میز رو هم برای ساعت سه رِزرو کردم. دوسداشتی بیا.
_سوده! صبر کن.
+چیه پشیمون شدی؟
_وایستا دیوونه. چه زود قاطی میکنی تو! اخلاقِ گند من دستت نیومده هنوز؟ ولی گفته باشم! من فقط میام تا یخورده حال و هوام عوض بشه. ازین تیریپ عاشقی‌ها هم اصلا خوشم نمیاد؛ باز پیله نکنی اون وسط!
+خفه شو بینم. اون یکی شالِتم بنداز؛ اون طوسیه! چیه این، مثل اُمُلا کردی خودتو...
_یعنی دستم بهت نرسه. بیشعور!
