امروز، تو مسیره بجنورد، نگام به هر منظرهای از اومدنه پاییز که میفتاد، دلم یه اتفاقه قشنگ، خیلی قشنگ میخواست. ای درد بگیرید شاعرها که اینقدر عشق رو به پاییز ربط ندین. فکری هم به حالِ نابلدها بکنید. کسایی که تواناییش رو ندارن تا تنهاییشون رو از خودشون بیرون بریزن. لطفاً بجای یادآوریِ دستهای خالی، راهکاری برای خالی کردنه قلبهای پر بدین...
سپاسگزارتون_علی