شاید گاهی باید هیچّی نباشی تا شخصا خودت متوجه بشی که هیچکس جز خودت، نمی‌تونه صدای بهم خوردنِ نظمِ نفس کشیدنت رو حسّ کنه و کلّی حرف دیگه. و تهِش با تَه_باکی که برات مونده، راه بیوفتی و بری.
_حالا هرجا!
اِنقدی که جای کسی رو تنگ نکرده باشی. و چندمتر جا پیدا کنی واسه نفس کشیدن... بسّه!
