میخواهم اقلا یک نفر باشد که من با او، از همهچیز همانطور حرف بزنم، که با خودم میزنم.
رمان ابله. داستایوفسکی
پرده پرده آنقدر از هم دَریدم خویش را
تا که تصویری وَرای خویش دیدم خویش را
خویشِ خویشِ من هم اینک از درِ صلح آمدهاست
بس که گوش از خلق بستم تا شنیدم خویش را
سادگی یعنی چیزی که توی چشم نمیزنه اما توی ذهن میمونه.
تمرین نویسندگی:
اگر یک کتاب دربارهی کسی می نوشتی که هیچوقت اولین انتخابِ هیچکس نبوده، آخرین جمله رو چی مینوشتی؟
من:
« لیوانِ کاغذیِ قهوهاش را مچاله کرد و همانطور که تَهماندهی قهوه، از آن چکه میکرد، به باریستا گفت: بزن توی حساب! »