
امشب متفاوت بود. انگار که نسیمی قوی از راه رسید و برگهای از آن روزهایی که منتظرش بودم را ورق زد و چند خط از آن چیزهایی که میخواستم ببینم و بشنوم را با اطمینان برایم خواند! نه ذوقمَرگ شدم، نه بیتفاوت، نه قول اضافهای به کسی دادم و نه از برنامهی روزانهام زدم و نه به کسی بیاحترامی کردم و نه قضاوتِ از روی خیرخواهی... نه اینکه دست خودم باشد که اینطور متعادل، جِنتِلمَنانه بُروز دهم؛ نه، این، یکی از آن برگههاییست که در آن من بلدم چطور با هیجاناتم برخورد کنم؛ جای پُز دادنی هم نیست، تمرینش را کردهام ( جایی در آینده ) . عجب سبک متفاوتی؛ تابحال کمتر رنگَی شبیهاش را دیده بودم!