گاهی تمام بدنت به اندازهای خسته است که انگار سالهاست نخوابیدهای! سکوت میکنی چون کلمات توان توصیف دردهایت را ندارد. گوشهای مینشینی چون حوصلهی آدمهای خودخواه و سنگندلِ اطرافت را نداری. دلتنگی اما نمیدانی این دلتنگیها را کجا و کِی، باید سر چه کسی خالی کنی! آنوقت است که تو یک
"تنهای" نامید میشوی :)