می‌گفت...

می‌گفت نباید ظرف‌ها همان‌طور نَشُسته تا روز بعد در آشپزخانه زندگی کنند، ظرف کثیف، خانه‌ی شیطان است! هرطور که شده، حتی ساعت یک بعد از نیمه‌شب، باید شسته شوند!

می‌گفت چاقوها را بعد از شستن، وارونه در جاقاشقی قرار دهید، شگون ندارد نوک چاقو، رو به آسمان باشد!

می‌گفت آب را حین آب‌کِشی ظرف‌ها، با ملاحظه باز کنید، کسانی هستند در جاهایی دورافتاده که آب برای خوردن ندارند. ( منظورش روستای خودش بود! )

می‌گفت ابتدا لیوان‌ها را و بعد، ظرف‌ها و قاشق‌ها را کَف‌مالی کنید. خوب نیست چربیِ ظرف‌ها به لیوان‌ها بِماسَد! ( حال، کسی نبود بگوید " بلاخره که چه؟ آخرسَر که اِسکاچ باید چرب شود و ظرف‌های نوبت بعدی را کثیف می‌کند! )

می‌گفت خوب است که بعد از شستن ظرف‌ها، آشغال‌ها جمع‌وجور کرد و دور ریخت و سینک را نیز شست! می‌گفت شما کجا بودید وقتی که ما بچه بودیم، ظرف‌ها را در رودخانه می‌شستیم؛ زمستان و تابستان هم نداشت!

می‌گفت چه ایرادی دارد که مردها نیز دست به شستشو بزنند؟ یعنی من که دختر ندارم ( شما نیز حالاحالاها قصد عروس‌دار کردن من را ندارید ) باید تا آخر عمر، خود به تنهایی جُورِتان را بکشم؟ هرچند زیاد با این ماجرا موافق نبود!

می‌گفت...