من تو را نگاه میکنم
و تو آنجاها را
تو آیندهها را
و من روزهایی را که بر من گذشت تا به تو برسم
داستانم عاشقانه نیست
اصلا بحث عشق نیست
درد است
هرچه گذشت تجربهای بود دردناک
رسیدن
مسئلهای بود که هیچوقت تمایلی به فکر کردن راجبش را نداشتم
درواقع میترسیدم
در افکارم
مقصد همیشه اولویت داشت بر هر چیزی
آنقدر که اکثر اوقات زور را قدمهایم میگرفت
اگر هم حرکتی در میان بود
نصفه و نیمه بود و نرسیدنی
همینها باعث خاموش شدنم میشد
بیست و اَندی سال خاموشی
سخت بود این
آنقدر نور را ندیده بودم که پوسیدم_پژمردم
با دهانی بسته
هرروز را با ثانیههایش
با خود حرف میزدم
حرفهایی که تمامی نداشت
سوژه
آرزوهایی بودند که تنها در قالب آرزو میماندند
آرزو که در رختخواب جان نمیگیرد
غُر بودند
نِق بودند
گلایه بودند از زَمینیان و زمان
آن روزها گذشتند و چروکهای پیشانی را برایم به یادگار گذاشتند
تارهای سفیدِ لابلای موهای سیاه
اَخمی حکاکی شده بر چهرهام که اکنون با هیچ خندهای ترمیم نمیشود
گویا میخواهند خاطرنشان کنند که اکنون دیگر پاهایم را کج نگذارم
بعضی چیزها فراموششدنی نیستند
آن روزها گذشتند و این روزها آمدند
این روزهایی که تماماً الاناند
《گذشته را فراموش کن و به آینده فکر نکن》یک ایدهآل است
مال کتابهاست
زندگی با کتاب تومنی صَنّار توفیر دارد
پس الانهای من
قطعا از آن جملهی معروف پیروی نمیکنند
این الانها
با زَجر متولد شدند
با از دست دادن
نه با کلیشه و کتاب خواندن
تا دروازههای مرگ و جنون پیش رفتن و برگشتن
من را مجبور به پذیرشِ الان کرد
زندگیِ الانم
یک شوخیِ خندهدار بود برای سالهای پیشم
آنجا اگر کسی این وعده را بهم میداد
با فلان جایم بهش میخندیدم
آن روزها
واژهی باور
باور نکردنی بود
آن روزها یک تراژدیِ بدونِ پایان بود که هرروز برروی صحنه میرفت و باز...
عروسکِ خیمهشببازیِ دیگران بودن
آسان نیست
و من بودم آن روزها
هدف نبود
امید نبود
آن روزها هیچ چیز نبود
و من
پوچترین من بودم
این روزها
هر آنچه که آن روزها نبودم هستم
اشتباه میکنم و نمیترسم
عاشق میشوم و نمیترسم
میخندم
به همه چیز میخندم
حتی به اشتباهاتم و از این نمیترسم
این روزها با آسمان و آفتاب و ابر آشتیام
با سایهام
با آینه
با کف پاهایم
با زمین آشتیام
این روزها نه از شروع میترسم و نه از پایان
بیگدار به دل واژهها میزنم
و از هرکدام
آنچه که طَبعم را نوازش میکنند
برمیگزینم و با آن عشقبازی میکنم
با مردم
با درختان آشتیام
با سگهای خیابانی
با گنجشکها و یاکریمها
با همه رفیقم
برایشان خردهنان میریزم و دیدن از جای خالیاش لذت میبرم
به ماه نگاه میکنم و برای رویاهایِ الانم
پله میسازم
رسیدن را با مسیرش دوستمیدارم
و میخندم