من آرومم!

دست‌فروش یعنی کارِ زیر قیمت؛ مثل همکاری که زیر نرخ کار می‌کنه! کاری به کیفیت کار ندارم ولی احساس می‌کنم که درست نیست ولی خب...
هرکی یجوری ادامه میده؛ به روش خودش؛ نگاه هم نمیکنه که کارش باعث خسارت به کسی میشه یا نه؛ فقط چون اونی که قبل از خودش تونسته به بقیه خسارت بزنه و به هیچ‌جاش هم نباشه، اینم به تقلید از اون، میگه چرا من نزنم. این خسارت هم فقط به کار° محدود نمیشه؛ یه نگاه بندازی، از این مثال‌ها زیاد دوروبرت می‌بینی!
ولی چیز مهمی که بهش رسیدم، اینه که من باید به روش شخصی زندگی آدم‌ها احترام بذارم که درواقع با این کار، دارم به خودم لطف می‌کنم: دست از کنترل و قضاوت آدم‌ها برمی‌دارم و نقش خودم رو مرور می‌کنم. دیرتر پیر میشم؛ شب‌ها راحت‌تر می‌خوابم و به چیزهایی که می‌خوام، سریع‌تر می‌رسم. بااین‌حال، کی گفته که این کار آسونه؟ پوست میندازی: بدتر از مار، یکی بالای سرت وایمیسته و ناخُنش رو زیر پوستت فرو می‌کنه و به زور، می‌کشه.
الان همچین حالی دارم: تحت‌فشارترین روزهای زندگیم رو سپری می‌کنم که باعث تعجبم شدن: من آرومم!