یه قاصدک تو دستم
یه نفس عمیق
یه دمِ با حرص
پووووووف
مسیرِ بازدم
روی کَله‌ی موزون و گرد قاصدکِ نازنین
خیره به تیکه‌های جداشده از هم
که معلوم نیست هرکدوم کجا رو برای مقصد انتخاب میکنن
هر شاخک یه ور
آزادانه و بی هیچ ترسی
دست‌های نوازش‌گر باد رو می‌پذیرن
چند قدمی همدیگرو همراهی میکنن
اما همون‌جایی که خودشونم میدونن دقیقا معلوم نیست کجاست
از هم جدا میشن
و هرکدوم حامل یه پیام
به راه خودشون ادامه میدن
شروع سفر از من بود و پایانی غیرقابل پیش‌بینی
که هرکسی میتونه توش دست داشته باشه
نگاهم به جای خالیِ تیکه‌های پازل
شاخه‌ی خالی از قاصدک‌های رفتنی
اونقدری که قبل از این اتفاق اشتیاق به چیدن قاصدک داشتم
الان برعکس اون
بی هیچ تمایلی
پرتابش میکنم روی زمین و به راه خودم ادامه میدم
قبل از این اتفاق
قبل از رهسپار کردنِ مسافرها
درونم پر بود از احساساتِ ارضاء نشده‌ی درهم و برهم
یه مشت افکارِ پلاسیده که بهشون جهت میدادن
احساساتی که از هیچ راه منطقی به جواب نرسیده بودند
احساسات که با عقل آبشون تو یه جوی نمیره
اما اینروزها کیه که به این چیزها توجه کنه
زمونه‌ای که تا پول باشه
چشم سراغ دیدنی‌های دیگه‌ای رو نمی‌گیره
تا دیدنی‌هایی جذاب باشن
دنیایی که شده دنیای منطق_منطقی‌ها و عقلِ‌کل‌ها
چشم‌ها هم از این قائده مستثنی نیستند
وقتی اولویت‌ها جوری تعریف شدن که تا چیزی تهِ جیب کاسب‌صفتمون رو بگیره
جایی برای بُعد احساسات و قلب باقی نمیذاره
نمیدونم چطور شد که سراغ قاصدک رو گرفتم
نمیدونم چی شد که گمون کردم میشه به باورهای قدیمی تکیه کرد
که دلتنگی‌هات رو نیت کنی و با چند نفس عمیق
به دلِ آسمون اقرار کنی
درِ گوش قاصدک زمزمه کنی
قطعا صدای درونت رو میبره به اونجایی که جاشه
قاصدک
حامی و حاملِ پیام قلبِ
و امروز من احساس کردم که تنها با یه فوت میشه سبک شد
درصورتی که در یه زمان مناسب در یه مکان مناسب قرار بگیری
و این اتفاق قطعا دست من نبود
این یعنی از عقلم هیچ کاری برنمیومد
چقدر خوشحالم که امروز بی‌عقلی رو تجربه کردم
این تجربه رو جشن میگیرم
