فهمیدم...

دورِ احساسم گِرد شدم. دُمَم را بغل کردم و فهمیدم می‌شود.

اِن بار تمرین کردم. منتها آخر هم نتوانستم مغزِ شکلات را نَجَوم. فهمیدم خودم نمی‌خواهم.

قدم که می‌زدم، آن درختِ توتِ معروف را که ترنجی‌ها خوب می‌شناسندش، سمت چپم رخ نشان داد و فهمیدم که خودم خواستم.

دلم خواست ساعت‌ها روی صندلیِ مقابل چنار بنشینم و فقط زل بزنم بهش و اقرار کنم چقدر زیباست. فهمیدم گاهی زیبایی، نزدیکتر از آن است که دنبالش بگردم. صندلی مقابلم، همان بود که آن روز، یک موبایل پیدا کردم و تصمیم گرفتم خودم به صاحبش پس بدهم. همان روز فهمیدن می‌شود در اوج اضطراب هم، به اینکه چه کاری درست‌تر است، فکر کرد.

در همین راهرویی که نشسته‌ام، بعد از اینکه صدای نسیم و ماشین و موتورهایی که در رفت و آمد بودند را با زیرصدایِ « empty note » شنیدم، متوجه شدم اینجایی که نشسته‌ام، چقدر می‌تواند شبیه به یک شهر دیگر باشد. در حدی که می‌خواستم به پسرخاله‌ام پیام بدهم: محمد، جات عجیب خالیه! فهمیدم می‌شود محدود به مکان نبود البته گاهی.

فهمیدم سخت هست ولی نشدنی نیست.

دلم دوتا تخم‌مرغ آب‌پز خواست. حالا یک گوجه و خیارشور هم تَنگَش می‌بود، با یک لیوان نوشابه‌ی خنک هم که دیگر هیچ. فهمیدم اشتها به خوردن غذای مورد علاقه هم، بد می‌چسبد گاهی. فهمیدم به قول فرزاد: چقدر جنس آرزوهایم فرق دارد.

فهمیدم می‌شود سر حرفت بایستی. هرچه که باشد: مسواکِ قبل از خواب تا سکوتِ قبل از باز کردن دهان تا... و ازش لذت برد.

فهمیدم بعضی‌ها به خودشان مربوط است که دوست دارند با من چه برخوردی داشته باشند.

فهمیدم گاهی باید تنها باید پذیرفت. بعدش، فحش هم دادی، دادی. حتی سیگار هم کشیدی، کشیدی. حتی داد هم زدی، زدی.

فهمیدم دلم خواب طولانی نمی‌خواهد. یک مقدار حرکت می‌خواهد و این آسان نیست ولی جواب است.

فهمیدم همانجا که می‌خواهم تمام کنم، نباید و همانجا که بروم، نباید و همانجا که اصرار کنم، نباید و...

فهمیدم بعضی‌ها دیوانه‌هایی انتخابی هستند: یعنی آنجایی که دوست دارند، سیم‌هاشان به هم اتصال می‌کند و در غیر این صورت، نسبتاً عاقل‌اند.

فهمیدم حالاحالاها نمی‌توانم زودتر از یکی دو ساعت بعد از نیمه شب بخوابم

فهمیدم از شغال زشت‌تر، شغال است

فهمیدم نمی‌توانم آخر شب‌های پارک را با چیز دیگری تاق بزنم.

فهمیدم می‌شود رفت.

فهمیدم بعضی رفتارها مشخصاً جلب توجه هستند و بعضی دیگر، طبق عادت، تحت این عنوان قرار می‌گیرند ولی جلب توجه نیستند و خیلی اوقات، خودِ فاعل هم متوجه این نمی‌شود.

فهمیدم زردآلویِ یخچالی هم می‌تواند جای نوشابه‌ی تَگَری را برای خاموش کردنِ عطش‌های آخر شب، بگیرد البته گاهی.

فهمیدم دلتنگی برای اتاقم، واقعی است.