آنجا که نوشتنم پایان می‌یابد
گمان می‌کنم
مغزم نسبت به قبل از این قضایا
اندکی کاهش وزن پیدا کرده است!
با این‌حال اگر تمام واژه‌هایی را که هم‌اکنون یادداشت نموده‌ام
بر روی کفه‌‌ی ترازو بریزم
ندیده معلوم است
که روی هم رفته، به پانزده گرم هم نمی‌رسند.
وای بر من!
خدا به دادِ آن نویسنده‌ی مادر مرده‌ای برسد
که حاصل تمام نخوابیدن‌هایش
پانصد صفحه کتاب است.
در انتخاب کلمه چندان مهارتی ندارم
تبریک ...یا تسلیت؟
اما بدون شک او اکنون موجودی ست سبک مغز!
