میدونستی میشه به جای دخالت کردن توی کار بقیه، سکوت کرد. چشما رو بست و استراحت کرد؟
میدونستی خانواده ما، ساندویچ رو هم روی سفره میخورن؟ حتی پیتزا رو؟
میدونستی من امروز خودم به همسایهمون پیشنهاد کمک دادم و بعد، یه جاهایی که نظرمون باب میل هم نبود، بهم برخورد؟
میدونستی من عاشق ساندویچم؟ جیگر، بعد مرغ و قارچ و پنیر، و بعد همبرگر دستی و... به همین روال، از اولویت علاقم کم میشه! سس دودی رو هم به بقیه ترجیح میدم. نوشابه هم که سرجاش هست.
و با این حال میدونستی امروز به من ساندویچ نرسید؟
میدونستی من با موزیکی که باب میلم باشه، پا روی ترسهام که مانع نوشتنم بودن میذارم؟ مثلا الان با یکی از کارهای بیلی ایلیش i wish i never met you
میدونستی پاییز گناهای رنگیِ ما رو میبخشه، پاک میکنه؟ و اتفاقا به یه غروبِ غلیظِ قرمز، مهمونت میکنه؟
نکنه پاییز تموم بشه و من نه....