عذرخواهم...
از کلمات، عذرخواهم!
از صداقت، عذرخواهم!
از رفاقت، عذرخواهم!
از آرامش، عذرخواهم!
از استمرار، عذرخواهم!
از امیدواری، عذرخواهم!
از شدن، عذرخواهم!
از بودن، عذرخواهم!
از رفتن، عذرخواهم!
از خنده عذرخواهم و بیشتر، از بغض‌هایی که اشک° نشدند!
از خفگی، عذرخواهم!
از زمان، عذرخواهم!
از انتظار، به هر معنایی، عذرخواهم!
از شجاعت، عذرخواهم!
حتی از فرار...
از کفش‌هایم عذرخواهم!
از تصویرِ در آینه، عذرخواهم!
از موسیقی، از قدم زدن، از برف، از حس بعد از قهوه، از بلوف زدن‌های بعد از آن عذرخواهم!
از آسمان، این زمین، هوا، از غروب، از اذان، ... از هرچه هست، عذرخواهم!
از تویی که شاید روزی مخاطب نوشته‌های دَرهم‌وبَرهمِ من بودی و اکنون، جای خالیِ سنگینیِ نگاهت درشان احساس می‌شود عذرخواهم!
من را ببخشید که نمی‌دانم...
