شما به « کسی که درحال تلاش برای صاف نشستنِ اما انقدر از دیشب تا همین چند دقیقهی پیش سرپا بوده که مغزش قدرت تشخیص اینکه الان، موقع شام خوردن، صاف نشسته یا نه » رو نداره، چی میگید؟
شما به « خانوادهای که همش سنگِ دلسوزی برای مادرِ خونه رو به سینهشون میزنن اما ساعت دوازده و چهل دقیقهی شب، اون رو با تپهای از ظرف کثیف، توی سینک ظرفشویی تنها میذارن » چی میگید؟
شما به « کسی که معدهاش، دیگه پاسخگوی قهوه نیست، بااینحال وعدهی قهوهاش، یه دونه هم عقب نمیفته و از اونطرف، خودش رو به عرق نعناع و زِنیان بسته » چی میگید؟
شما به « رفیقتون که الان رفته کیش و همین الان که داری اینها رو مینویسی، داره توی ساحل قدم میزنه » چی میگید؟ مثلا اون الان گفت:
« فداتشم از سواحل زیبای کیش »
و من توی جواب گفتم:
« صداش رو شنیدم بخدا! جای منم توی آب قدم بزن عشق!! »
شما به « زمستونی که یه مدت انقدر گرم میشه تا درختا اشتباهی تصمیم به جوانه زدن بگیرن و فرداش میزنه زیر همهچیز و دونهدونهشون رو ( از سرما ) میسوزونه » چی میگید؟