آخرین روز از آذر، ایستگاهی که پاییز تمام می‌شود و همه‌جا رو به سفیدی می‌رود... در جاده ای که از جغرافیای ما می‌گذرد، تابلویی با بَرنوشته‌ی « یلدا » به چشم می‌خورد!
ما اسفراینی‌ها می‌گوییم « شبِ چِلّه (۱) » یک دورهمی، برای جشن گرفتنِ آن « یک دقیقه‌ی » معروف! آن وقتِ اضافه‌ای که زمین، در بسته‌بندیِ زمستان، در اختیارمان کرده!
عباس، در پاسخ پدرم که با طعنه از این آگاهی که شب چله، تنها یک دقیقه از دیگرِ شب‌ها طولانی‌تری است، با لحنی کوبنده گفت: « ما آدما برای این منظور همان یک دقیقه رو جشن می‌گیرم تا یادمون بمونه که زندگی چقدر با ارزش و کوتاهه! »
من مانند باقی اعضای خانواده که هرکدام به کاری مشغول بود، یک چشمم به شبکه‌ی مستند بود که داشت مستند حیوانات را پخش می‌کرد و باقی حواسم در این بحثِ فلسفی! و تا این نکته از دهان عباس بیرون آمدژ آن را در هوا قاپیدم و گوشه‌ای در پَستوی ذهنم جای دادم تا به موقعش، در گوشه و کناری از نوشته‌ی پاییزی‌ام، جای دهم.
یک دلم مدام دچار وسوسه‌ی دخالت و بحث‌های بیخود می‌شد اما بخش دیگری از دلم که بسیار هم ناچیز بود، تمایل داشت تا گوشه‌ای دِنج و گرم را انتخاب کرده و لَم دهد و با چله عشقبازی کند؛ ناسلامتی آن یک دقیقه ارزشش بیشتر از این حرف‌ها بود! ناخواسته تن به فرضیه‌ی عباس داده و می‌خواستم نتیجه‌اش را بِچِشم!
شام را تازه صرف کرده بودیم. امیررضا که خوشحال از تعطیلیِ فردا بود، آزادانه برای خودش رژه می‌رفت و تئوری بازی ابداع می‌کرد: دوز، شطرنج ( که بعدها دیدم به بازیِ توپ‌های رنگی که با کنار هم قرار گرفتنشان، از بین می‌روند، می‌گوید شطرنج و همین باعث رویشِ شاخ برروی سرم شده بود! » هیچکدامشان هم پا نمی‌گرفت. آرزو سرش در گوشی‌اش بود که بعدها در یک کنجکاویِ اتفاقی متوجه شدم به دنبال وصلیِ فیلترشکن است! پدرم که آچار فرانسه بود و هرجا کسی کمکی لازم داشت، به دلخواهِ خودش آنجا حضور داشت...
(۱) چِلّه: منظور چهل روزِ سردیست که در زمستان پیش است! به باور ما اسفراینی‌ها، دو چله در سال وجود دارد! یکی از اول دی شروع می‌شود و دیگری از اول مرداد! یکی در اوج سرما و دیگری گرما! پس شب چله، به عبارتی یعنی شبِ اولین چهل روز از سرمایی بزرگ که با آیینی خاص برگزار می‌شود.
[ عذرخواهی می‌کنم! متن و ایده بود. منتها دیگه چشمام بهم اجازه‌ی ادامه‌ی بیشتر از این رو ندادن. از صبح مشغول کار بودم. از کم‌خوابیِ اینروزامم که باخبرید؛) همین‌ها رو هم یک‌چشمی نوشتم! عجالتاً تا همینجا داشته باشید و دعا کنید زنده باشم و برای فردا ادامه‌ش بدم! یلداتون، یلدایی? ]
