ویرگول
ورودثبت نام
ali.heccam
ali.heccamیه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
ali.heccam
ali.heccam
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

زیباترین‌های شهر

بعضی چیزها، بعضی وقت‌ها، بعضی کارها، بعضی تصمیم‌ها، بعضی خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها... در دسته‌بندی‌ها، جزو گروهی خاص به نام « زیباترین... » قرار می‌گیرند:

ساختمان سنگی با طرحی ترکیبی از نمایی سنتی و مدرن که از ترکیب با طبیعتِ اطرافش، طرحی از تصویری دل‌خواه را بر بومی با زمینه‌ای آبی در نمای پشت‌سرش می‌زنند.


ابرهای جانداری که حاضر نیستند از خودنمایی حتی در آسمان شب نیز دست بردارند!




بچه گربه‌های ( خیابان ) طالقانی که برگ‌های چنار را جذاب‌ترین اسباب‌بازی انتخاب کرده‌اند و لابلای بالاوپایین پریدن‌هایشان، سبقتی هم از کتانی‌های من می‌گیرند !



گیسوانی که شال را گول زده و رقصی شهوانی در ( در مقابل ) نسیمِ نگاهِ عابران اجرا می‌کنند!



پارک ملتی که در هر شرایط و از هر زاویه‌ زیباست!




یکی‌شدنِ انگشتانی از دو دستِ متفاوت؛ جایی که اکثرا تنهایند!



پیرمردی که تن به گدایی نمی‌دهد و گاری چهارچرخش را در هر هوا و شرایطی هُل می‌دهد و بدون توجه به موهای دُم‌اسبی‌ام، همیشه با لبخند، سلامم می‌دهد!



آن صندلی که در آشکارترین نقطه‌ی ممکن از یک پارک، در سیمان، سِفت شده و هیچ معشوقه‌ای بر او عشقبازی نمی‌کند!



بخارِ باقالیِ باقالی‌فروشی که از ابتدای ( خیابان) معلم تا تمام زمستان‌های خاطراتم پیچیده؛ حتی تا همینی که در پیش است!



مادری که پای شیطنت‌های دختربچه‌اش ایستاده و پا‌به‌پای او، بستنی‌قیفی لیس می‌زند؛ آن‌هم در ساعتِ شلوغی، در خیابان امام!



عابری که صبورانه دو چراغ قرمزِ متوالی را پشت‌سر هم، ابتدای خط عابر پیاده می‌ایستد تا زنی که معلوم است برای اولین‌بار مستقلاً پشت فرمان نشسته، ماشین را با موفقیت روشن کند و یا... خیلی‌ گزینه‌های دیگری که روزیِ ذهن‌هایی دیگرند و از دسترس من خارج‌...




بعضی از این‌ها با چشمانی غیرمسلح نیز قابل مشاهده‌اند و بعضی، برای دیده‌شدن، به پیش‌نیازهایی نیاز دارند که خیلی‌هامان توجهی آنچنانی بهشان نمی‌کنیم زیرا خیلی ساده‌اند! ( شاید صداقت، یکی از آن‌ها باشد. ) زیبایی‌هایی از این قبیل: { بعضی حرف‌ها! نگاه‌ها! موسیقی‌ها! ترکیب رایحه‌ی کاجِ نم‌خورده، حل‌شده در سرمای شهوت‌انگیزِ هفتم آذر در اسفراین، از نمای پل بهشت؛ همراه با هیجان سقوط گوشی موبایل، در ارتفاعِ زیر پاهایم ( زیرا هوا سرد است و انگشتانم، جانِ نگاه داشتنش را ندارند و من نمی‌توانم این کار را نکنم و از آن‌طرف، دست از ترسَم بکشم! ) و... }



این زیبایی‌ها لازم‌ند. به عقیده‌ام، ابزاری‌ند برای باور نکردنِ زمین؛ تمرینی برای بهتر دیدن، شنیدن، لمس کردن، چشیدن و بوییدن؛ همان پنجگانه‌هایی که در علومِ دبستان، تنها از حضورشان آگاه‌مان کردند.



پی‌نوشت: این متن با این موسیقی، ممکنه زیباتر بشه:

Forgotten at sea _ Michael FK

نویسندگی خلاقطوفان فکرینویسندگیداستان
۱۳
۱۶
ali.heccam
ali.heccam
یه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید