زندگی یعنی...

زمان گذشت تا فهمیدم زندگی یعنی همین نشستن پای صحبت‌های بابای خانه که دارد از دکترِ کارراه‌اندازی صحبت می‌کند که به تازگی به بیمارستان اسفراین آمده است و مادرم که می‌گوید خارشتر برای دفع سنگ کلیه، مانند آبِ برروی آتش است ‌و تلویزیونی که دارد تیزرهای شبکه‌ی نمایش را پخش می‌کند و من درحالی که دارم فیلم طلا از مک‌کانهی را دانلود می‌کنم، مسواک در دهانم، بالا و پایین می‌رود. فردا جمعه است و عباس ( داداش کوچکترم ) نیست و مادرم که از اشاره‌ام به گل پامچال، حدس زده بود من از گل‌های گل‌دار خوشم می‌آید، گل قاشقی را بهم پیشنهاد می‌داد، صدای قاشق‌هایی که زیر شیر آب، شستشو داده می‌شدند، این را تایید می‌کردند و من که کارم تمام شد، خطاب به پدرم که تازه سُرم تقویتی‌اش تمام شده بود، در راه رفتن به اتاقم و بستن در ( طبق معمول ) گفتم که من بیدارم، اگه کاری بود... و این برای منی که وقتی درگیر یک مشکل است، مغزش کاملا خاموش است هر لحظه در شُرف اشتعال، یک مقدار عجیب بود... همان مشکل همیشگی!