یه ساعت، یکم بیشتر پیش ، روی حاشیهی سیمانی جلوی مغازه ، داشتم به این فکر میکردم که چه خوبه یه گیتار دستم باشه و بزنم و محمود ( مشتریم ) بشینه کنارم. با اینکه اصلا بلد نیستم.... « علی بیقرارم. میدونم، یکی از دلایلش قهوهی زیادیِ... » باقیست رو برای خودم مرور کردم و... تا به دور میدون امام رسیدم و یه دوست رو دیدم که داره سنتور میزنه.. خودم رو دیدم که به آرزویش رسیده... هنوز برای یکی دیگه کار میکنه...یه رابطهی سالم... پول و... ولی الان دارم کنار خیابون سنتور میزنم.
این روزها به هر بهانهای که به آن روزها برمیگردم اما دیگر تنها برای ارضای حس دلتنگی نیست. برای مثال، امشب یک مسئلهی جدید برایم مسلم شد: که من دیگر شهامت آن روزها را برای خیلی کارها، ندارم.