ویرگول
ورودثبت نام
ali.heccam
ali.heccamیه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
ali.heccam
ali.heccam
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

دنیایی وارونه‌ و بدون چهارچوب

حتما نیازی به سِفت کردنِ بند کفش‌ها نیست؛ برای سفر لزوماً نباید کفِ کفش‌ها رو به آسفالت سایید! صدای هندزفری رو تا آخر، زیاد می‌کنی، مردمکِ چشم‌هات رو از زبان‌گنجشک‌ها و کاج‌ها و خَزه‌ها و جوی آب و... پر می‌کنی. بندِ حواست رو به سُم‌های بزهای یَلِه‌ی داخل رودخونه می‌دوزی و سفر شروع میشه!

برای پرواز، برای شنا، برای کوه یا جنگل‌نوردی، نیازی به بال و باله و گِل نیست، یه ذهنِ تصویرساز لازمه و چند دقیقه تنهایی و سُر خوردن توی دنیایی وارونه‌ و بدون چهارچوب؛ با وجود تمام چیزهایی که روی زمین برای ادامه‌ی زندگی به روالی روتین، نیاز دارم و ازشون محرومم! من تصمیم گرفتم موسیقی بی‌کلام و گاهی شجریان و گاهی ( از سَرِ ارضای نیازی قدیمی ) رپ گوش بدم و آجری توی مزرعه‌ای، شاخه‌ای روی یه خونه‌ی درختی و یا سنگی توی یه کوهستان رو بردارم ‌و‌ خونه‌ام رو جوری بسازم که تمام ابعادش مورد سلیقه‌ی خودمه! هوای خودم رو نفس بکشم. جایی که دوسدارم بخوابم و از خواب بیدار شم و هرطوری رفتار کنم که دلم می‌خواد، نه دل بقیه!

من دوسدارم اینطور فکر کنم که هرچیزی که برای همین الان لازم دارم، دارم و از بابتش سپاسگزار نویسنده باشم! دوسدارم فکر کنم که من به مهمونی‌ای دعوت شدم که صاحب مجلسش، حواسش به همه‌چیز هست! دوسدارم احساس کنم حضورم هرجایی که الان هستم، احتیاجه و خودم رو به زور توی لوکیشنِ کس دیگه‌ای جا ندم! دوسدارم حل بشم؛ شبیه به ذرات معلقِ داخل هوای اتاقی که تازه با جاروی خونگی جارو شده و به ستونی منظم، دور هم در گردشند؛ زیر گرمای نور! دوسدارم...

نویسندگیداستانمینیمال
۳
۲
ali.heccam
ali.heccam
یه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید