
بعد از چند روز فکر کردن، بلاخره تصمیم بر این شد که با شراکتِ امیررضا توی اتاقم، موافقت کنم.
به پیشنهاد یکی از بچههای ویرگول خواستم یک مقدار سربهسرش بذارم، خودمم بدم نیومد ولی نمیدونم چرا عملیاش نکردم. شاید چون خسته بودم، شایدم برای رفتن به مغازه، عجله داشتم.
به هرحال، اومدم پای توافقنامه، خیلی جدی، شرایطم رو نوشتم و به طرف دیگر قرارداد هم دادمش که بخونه و بعد در موافقت، امضا کردم و اون هم امضا کرد.
قرار شد از این به بعد، توی اتاق شریک باشیم به شرطی که: به وسایل اتاقم دست نزنه، مخصوصا میز کامپیوتر و لباسهام. این آخری، منظورم برای مرتب و تا نکردن لباسها برای به زحمت نیفتادنش بود. نمیخواستم ازش به خاطر چند متر زمین، باج بگیرم!
[ حین امضا، احساسش کردم... ]