تو می‌خندانی آدمی را از ته دلش...
اگر حتی با دروغی باورنکردنی هم که هست
به آن اهمیت نده
او دارد از ته دلش می‌خندد
دروغت را دوست بدار
چون خنده واقعی‌ست
یک واقعیتِ کاملا سخت
تو یک موجودِ فَرا-بهترین هستی
پس خودت را نیز دوست بدار که تو یک نفر را تا مرزِ گریه خندانده‌ای
دروغ گاهی زیباست
گاهی جوری دیگر باید تعریفش کرد
جوری که با راستی نیز برابری کند
بعضی راستی‌ها دیگران را خورد می‌کند
نه به این خاطر که نابه‌جا هستند
آن که بحثش سَواست
کلا!
کلا بعضی وقت‌ها دروغ گفتن بهترین کاری‌ست که یک آدم می‌تواند انجام دهد
بعضی وقت‌ها آدم‌ها به شنیدنِ دروغ احتیاج دارند تا حقایقی که بدجور پاپیچ‌شان شده را به کناری بیندازند
بعضی وقت‌ها آدم‌ها خیلی خسته‌اند و یک دروغِ به‌موقع می‌تواند خوب حالشان را جا بیاورد
شبیه یک چاییِ تازه‌دم بعد از خستگی‌های روزمره
از این‌رو به گمانم لازم‌ست به فرزندانِ نسل‌های آینده بیاموزیم که دروغ جزء جدایی‌ناپذیرِ زندگیِ یک آدم است
