دیگر نه بنبستِ باد و بلندای دیوارِ بیسوال...
من، همین منِ ساده...
باور کن!
برای یکبار برخاستن، هزار هزار بار فروافتادهام.
دیگر میدانم
نشانیها همه درست،
کوچه، همان کوچهی قدیمی و کاشی همان کاشیِ شبِ شکستهی هفتم،
خانه، همان خانه و باد که بیراه است!