حواسم را..

حواسم را پرت می‌کنم سمت تو

لطفا بَرش نگردان

بگزار بماند

با تمام تمایل این خواهش را دارم

که از این بعد آنجا باشد

آنجا پیش تو

جایش امن‌تر از وقتی ست که همراه من است

من امانت‌دار خوبی نیستم

بگزار همانجا بماند. شاید خیال من هم آرام گرفت

که بلاخره او هم می‌تواند چند صباحی را راحت نفس بکشد

آسوده ..

خارج از این سینه ای که فضایِ جا دادن به این‌همه مشغولیات

جایی برای سُکنی دادن را برایش باقی نمی‌گزارد

می‌خواهم لااقل به او خوشبگزرد

اینجا در کنار من

احساسم این ست که حالش خوب نیست

پس با تمام زوری که برایم باقی مانده

آن‌را به سمت آغوش گرم تو پرتاب می‌کنم

خواهشم تنها این ست از تو

که حواست به حواسم باشد