_ ما، یعنی من، نمیدونم کجاها باید دست از عجله بردارم...
« میکائیلجان همون قهوهی من رو زودتر حاضر میکنی عزیزجان! »
_ از همین الان داره دلم برای شنیدنِ صداش تنگ میشه...
« الو. علی، مامان کجایی... »
_ تنهام. بدجور احساسِ دلتنگی میکنم...
« تا آخرش باهم میمونیم... »
_ هیچکس شبیه او، برای حالِ خوبم ارزش قائل نیست...
« بندهی من، تنها لازمست قدری صدایَم کنی؛ با دِلت. اِجابتَت میکنم! »
_ دوستم...
« بود یا... هست؛ تصمیم با خودشه! »

_ روزها، همه خوبَن...
« اونروز هم، روزم خوب بود! »

_ دلم عجیب برای گاز گرفتناش گرفته...
« ...جِیکُ »

_ یه حالِ قَـهوهای...
« با لیوانِ کاغذی! »

_ از پشتِ درهای بسته هم زیباست...
« پاییزی که باور ندارم داره میره »

_ پِرتی...
« اما فانتاصـتیک! »

_ تَتوم...
« همین! »

_ رنگین کمان، دعوتم رو قبول کرد...
« اونجا که لباسِ تَنَم رو براش آسمون کردم »

_ معنا، با وسعت میانهای ندارد )...
« دوستت دارم! »
_ شاید...
« متن این بود که یکی از دوتا گوشیها بِسوزه تا با این واقعیت روبرو بشم که من موزیک رو به خاطر هندزفری دوسدارم یا عَکصـِش! »
_ با تمامِ نگاهم، برایش یک لذت، از خاصترین جنسهای ممکن در بازارِ زمین را خاستم...
« داستانِ امشبم با او چه بود؟ »
_ از لذّتم اگر توانستی لذت ببری، جوری که فراموشت شود قبلترها لذتبخشهایت چه بودند...
« تمامِ باورهایت را با تمامِ وجود باور میکنم! »
_ امشب، تماماً از صبح تا الان، بهم خوشگذشت...
« تافت میزنم زمان را! »