
چی میتونه از دیدنِ تَقَلایِ یه زنبور که توی ماشین گیرافتاده، برای آزادی، توی عصرِ یه جمعهی پاییزی لذتبخش تر باشه!
بودن کنار دوستی که یکی، دو هفتهاس ندیدیش! جور کردن مقدماتِ یه وقتگذرونیِ چند-دقیقهای؛ درحالیکه چندتا قُلُپ از قهوهات رو سَر کشیدی! موسیقیای که داره از ضبط ماشین پخش میشه و منتظری تا دوستت از سوپری برگرده و ماشین رو روشن کنه تا ترانه از سر گرفته بشه!
مگه از این شیرینتر هم داریم که آدم دستش توی جیب خودش بره؟ اینکه بقیه روت حساب کنن!
چی از داشتنِ یه برنامهی روزانه، حتی برای جمعه، شیرینتره؟ اینکه عوض خوابیدن تا لِنگِ ظهر، به کارهایی برسی که در طول هفته براشون وقت نداشتی: مطالعه، نوشتن چهار کلمه حرف که از دلت بیرون میاد؛ حالا توی هر قالبی: داستان، دلنوشته ( مثل همین نوشته ) یه دوش آب گرم، قهوه خوردن توی جمع دوستان و جویای احوالشون شدن و چیدنِ برنامههای یهوییِ خوب مثل بدمینتون توی پارک و بعدشم تماشای غروب خورشید و چندتا عکس گرفتن!
چی از مفید بودن بهتر؟ از بازی با تولهسگت؟ تقسیم کردن یه دونه انار ( به جای تنهایی خوردن ) با دوستِ باریستات و لابلاش چند دقیقه قدم زدن و خلوت کردن با خودت با هندزفریت! هیچی، از اینها قشنگتر نیست!