یه تیکه از آسمون رو نشونم بده. دهنت رو بِبَند و از آسمون باهام حرف بزن با نِگات!
آنجا که تنها با یک موزیک، دلت جابجا میشود، « همانجا » متوجه میشوی برای خوشگذرانی، جای پول خالی نیست. دل است دیگر..!
گاهی....
گمان میکنم چیزی که بِینِمان بود عــشق بود. حالم خوب میشود و بغض میکنم. از آن بغض-قشنگها که به آدم زورِ انجامِ هرکاری را میدهد.
لابلای اینهمه زمانِ از دست رفته، « گاهی » هم غنیمت است.