« _بفرمایید اینجا.
#من! چشم.
_خب. حالتون چطوره!
# ممنونم. شما خوبید!؟
_ مرسی. چطور شد آگهی‌مون رو دیدید؟
# راستش یکی از دوستام بهم اطلاع داد.
_ اینجا مشغولن؟
# ببخشید!؟
_ دوستتون رو عرض می‌کنم!
# آها بله! نه! اتفاقی دیده بود... بعد اتفاقی هم به من گفت...
_ بسیار خب. قبلا سابقه‌ی این کار رو داشتین؟
# من... نه!
_ ایرادی نداره. فرم پر کردین؟
# نه... بهم گفتن اول باید بیام پیش شما، اگه تایید کردین بعد...
_ کی بهتون همچین حرفی زده؟
# ایشون... همون خانومی که اونجا جلوی در ورودی نشستن!
_ اُکی. بیاین نزدیک‌تر لطفاً. خیلی خجالتی هستین ظاهراً!
# من... ببخشید... چشم!
_ یه دستمال کاغذی بردارید لطفاً.
# ...
_ چرا معطلین؟ بردارید دیگه!
# آخه... دستمال!
_ بله دستمال. یه دونه بردارید لطفاً.
# چشم!
_ حالا این رو مثلثی برام تا کنید.
# مثلثی؟ ببخشید متوجه نشدم!
_ آره. خیلی ساده مثلثی. میدونید مثلث چه شکلی هست که؟ مثلث برمودا رو که شنیدید!
# ...
_ تا شما این رو تا بزنید من برمی‌گردم. مشغول باشید لطفاً.
# چشم! »
دست‌هایش خیسِ عرق بود؛ یک مشخصه‌ی ژنتیکیِ موروثی که با اضطراب، جمع بسته شده و کار را برایش مشکل کرده بود. لرزش انگشتان، اَمانش را بریده بود! نزدیک به یک ربع از ساعت گذشت اما هنوز موفق به انجام آن نشده بود. نزدیک به هشت عدد برگه‌ی دستمال را درون جیب شلوارش مچاله کرده و همه‌ی حواسش را جمع کرده بود تا آن مرد متوجهش نشود. اما آن مرد درون دفتر کاری خود، با دقت تمامِ رفتار او را مو به مو زیر نظر داشت و منتظر بود تا کارش را تمام کند. از طرفی موتورسیکلتش را بدجایی پارک کرده بود و نگران بود تا مبادا مزاحمی پیدا شود بلایی سرش بیاورد؛ آخر موتور قرضی بود! در طی ماه گذشته، این یازدهمین جایی بود که برای استخدامی به آنجا سرزده بود! سی و یک سال سن داشت و هیچ شغل ثابتی نداشت. نمی‌دانست اگر در اینجا هم رد شود، با چه رویی به خانه برگردد! مدت‌ها بود که دیگر ماهیتِ شغل برایش اهمیت نداشت؛ تنها، کاری باشد که دهانِ در و همسایه بسته شود؛ خانواده که دیگر به این وضعیت عادت کرده بودند! وارد دقیقه‌ی هجدهم شد که سروکله‌ی مرد از راه رسید و او هنوز موفق نشده بود! مرد با لبخند به او نزدیک شد. دستش را برروی شانه‌‌ی او گذاشت و یک دستمال کاغذی که مثلثی تا شده بود به او داد...
« _ حالا عرقت رو باهاش پاک کن. سرراه یه برگه‌ی استخدامی از خانوم الهامی بگیر و پر کن. از فردا داخل آشپزخونه مشغول به کار میشی.
# آقا...
_ میز حسابداری اون‌طرفِ!
# ...ممنون!
_ ساعت هشت و نیم اینجا باش. فقط از الان یادت باشه که من از آدم‌های بی‌نظم خوشم نمیاد!
# چشم! ممنونم! »
