
اگر نکتهی مبهمی را در نوشتههایم پیدا کردید.
اگر به گرهِ کوری برخوردید.
اگر جایی، در پاراگرافی، جملهای را متوجه نشدید.
اگر جای خالیِ فعل را در جمله ای احساس کردید.
اگر تغییرِ حالتی را در رفتارتان، حینِ مطالعهی مطلب احساس کردید.
خوب بودید و ناخواسته احساسِ تلخی بِهِتان دست داد.
اگر میل به پایان دادنِ متن، از وجودتان رخت بَربَست.
حتی اگر زیر لب، دشنام هم نثارم کردید
دَرکتان میکنم..
شما اکنون جای مشتهایِ نزدهام به دیوار را احساس کردید.
دردی را که انگشتانم اینبار، به جای یک سطحِ سخت
به کلمات واگزار کردند.
اکنون که اقرار کردم
آینه را ترس برداشت.
پس مینویسم: زود به زود سراغم را بگیرید!
اینروزها
عجیب، زود به زود هوسِ عصبانیت میکنم.