به زورِ ترانه زندهام. اعتراف میکنم، به زور ترانه زندهام!
امشب در شهرم باران بارید و من با اینکه اندازهی دیشب قدم نزدم، منتها دلم همین اندازه را هم قبول کرد.
دلم میخواست بنویسم، نوشتم.
دارم جوانه میزنم. کاملا احساسش میکنم.
شامم را خوردم. سیرم منتها هنوز مسواک نزدهام. احتمالا با یک سیب، سروته قضیه را هم بیاورم.
هنوز دلم به خواب، راضی نشده. فردا اگر باشد، روز بزرگیست.
بدک نیستم. تو راحت بخواب.