ویرگول
ورودثبت نام
ali.heccam
ali.heccamیه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
ali.heccam
ali.heccam
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

برشی از دیروز عصر





یک کوهِ بزرگِ سفید که در انتظارِ به بند کشیده شدن بود. یک ماهیِ بزرگِ سیاه با چشمانی قرمز که برروی دیواری آجری نقاشی شده و نمی‌دانم منتظر چه اتفاقی بود. یک کوچه‌ی خلوت که با آسمانِ مطبوعِ، عصری بهاری، با یکدیگر بر سَرِ سکوت به توافق رسیده بودند و به آسانی می‌شد آرامش را در آن‌دو حدس زد. یک پارکِ پر از درخت و جوی‌های لبریز از آب‌های زلال و سنگفرش‌های سیمانیِ موزون که آدم‌های زیادی را در دل خود جای داده بود. یک سقف که آن نیز بخشی از اجزای تشکیل دهنده‌ی پارک بود و دِلِ خود را با میوه‌های کاج‌های پر انرژی فرش کرده بود. باز هم پارک باکودکانی که از سویی به سمتی دیگر ورجه وورجه می‌کردند و ( در زمین ) به دنبال خنده می‌گشتند. ماشین‌هایی که در مقابل قدم‌های ما انسان‌ها کوتاه آمده بودند و در گوشه‌ای پارک شده و با یکدیگر به صحبت نشسته بودند و سوژه‌‌ی حرف‌هایشان، اتفاقاتی بود که در طول هفته تجربه کرده بودند. دریاچه‌ای با ماهی‌های قرمزِ واقعی که دسته‌جمعی، به رهبریِ یک عضو قدیمی درحال گردش بودند.

یادداشت روزانهخاطره نویسینویسندگی خلاقنویسندگیداستان
۱۰
۸
ali.heccam
ali.heccam
یه نویسندم که کلمات، تازه بهش سلام کردن instagram:@ali.heccam_ t.me/Alinssr_ [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید