
..
که ما اهل هیچ "کجایی" نیستیم.
تمام حرفم این ست
ما.
نه زاده ی مکانی هستیم. نه به جایی، زمینی تعلق داریم
ما اهل هیچ جایی نیستیم!
زادگاه ما، بر روی هیچ نقشه ای ثبت نشده است
محل تولد ما، تنها اسباب محدودیت ما را فراهم می کند!
پس چه اصراری ست که برای خود، به دنبال شناسنامه بگردیم.
من.
یک متر و اَندی قَد، و چند کیلویی گوشت و پوست هستم.
تنها مشخصه ی من همین ست. آن هم برای تحمل بُعدی تعریف نشده!
چه فرقی می کند از کجا آمده باشم.
گمان هم نمی کنم، اینکه قرار ست بعدها مقصدم کجا باشد هم، اهمیتی داشته باشد!
چیزی که احساس من را قشنگ می کند
بنظر من چیزی که اهمیت دارد
همین الان ست!
اینکه الان، به چه چیزی فکر می کنی.
حتی شاید آن "چیزی" که موضوعِ فکر کردنت است هم، اهمیتی نداشته باشد
"فکر کردن ست که مهم ست! اهمیت دارد. "
اگر تو بخواهی
تمام دنیا، مسیری می شود برای قدم هایت!
تمام آب اقیانوس ها، جوهری می شود برای نوشتن منظورت!
تمام سطح آسمان ها، کاغذی می شود برای یادداشت های روزانه اَت. تنها اگر بخواهی!
هدر دادنِ وقت ست، که در فکر تشخیص هویتت باشی!
هدر دادن وقت ست، که آنچه دیگران وقت خود را با آن تلف کرده اند، برایت مهم باشد.
که آدم ها راجع به من چگونه فکر می کنند! اگر مانند آنها فکر نکنم. مانند آنها وقت تلف نکنم.
که مانند آنها، این چرخه ی زیبای زنده بودن را _از تولد تا خاکسپاری_ زشت و زننده تعریف کنم!
دوست من بیا!
بیا و پنجره را باز کن.
همین الان. نه وقتی دیگر. که هدر دادن وقت ست!
همین الان دستت را دراز کن و انگشتانت را با رویاهایت آشنا کن!
بگذار تا لمس کنی زمان را !
تمام زیبایی هایی را، که به موازت پیر شدنت از کنار چشمانت، دقیقا از مقابل دیدگانت عبور می کنند.
که قطعا، همیشه توهّمی از آنها را احساس می کنی! می دانم. یقین دارم به این!
بیا و برای ثانیه ای، الان را احساس کن!
بیا و پرواز را با همین کالبدِ زمینی اَت تجربه کن!
بیا و الانت را به ناباورانه ترین حالت ممکن، باور کن!
ایرادی ندارد.
بگذار فردا به خودت بگویی که دیشب، تماماً یک خواب بود. بیا و الان را خوش باش!
خودت را
الان را
و هرآنچه را که مربوط به آدم ها نمی شود، باور کن!
بیا و با این باورِ تازه متولد شده اَت
زندگی کن!
برای یک بار هم که شده، کودکی هایت را، با تمامِ محال های شدنی اَش
دوباره زنده کن
و دست در دست آنها، با خودت قدم بزن!
و تنها چیزی را که قرار ست برایت اهمیت داشته باشد، با خودت زمزمه کن
بگو: 《من الان حالم خوب ست
من الان حالم خوب ست
من الان حالم خوب ست
من الان حالم خوب ست
..》