تو عددت چنده؟ من هشت‌ام. نمی‌دونم اصلا این معنی‌ای داره یا... تو چی؟ نظری راجب جمله‌ی قبلیِ من نداری؟ نمی‌دونم چی‌شد امشب این رو گفتم چون این داستانِ تمرکز روی عددِ هشت، خیلی وقته که همراهیم می‌کنه: دیدنه پلاکِ خونه‌ای که توش هست هست یا پلاک ماشین. یا... « واو!!! آبِ استخر یخ زده. چقد سرده؟! چرا من تو همچین هوایی هوس پیاده‌روی به سرم زد! انگشتام داره به زور روی کیبورد گوشی حرکت می‌کنه! الان دقیقا با یخ زدن، فاصله‌ای نداره! هه? همین نداره رو پنج، شیش بار تایپ کردم تا آخرش درست درومد! اصلا درست نوشتمش؟ این پیاده‌روی، لذت‌بخشه برام؛ با وجود‍ِ همه‌ی سردیِ هوا و... خلاصه، کسی من رو مجبور به این کار نکرد ولی... خدایا اونهایی که از سرِ اجبار، درگیرِ این کارن... فقط برای اینکه شب‌شون به صبح برسه؛ به انتظارِ یه آفتابِ هرچند سرد... اونهایی که بی‌جا و مکان هستن... خدایا... »
چی می‌گفتم..!؟ ولش... سیگارم رو کجا گذاشتم؟
