همچنان مینویسم. همچنان به وظیفهای که گردنم هست، وفادارم. همچنان به بازیای که توی انتخابش هیچ نقشی نداشتم ادامه میدم. همچنان به شبِ مهتابی خیره میشم. همچنان موسیقی بیکلام رو به باقی، ترجیح میدم. همچنان میخندم. همچنان با قالبی که میگن آدم، نقشم رو ادامه میدم. همچنان... تا اون روزی که جایی دیگه از خواب بیدار بشم.